నాది కాని ఊరు

నాకు ఊహ తెలిసినప్పటినుంచి నా ప్రపంచం వైరా అనే ఒక పల్లెటూరు - ఖమ్మం జిల్లాలో. 

అమ్మ నాన్నగుంటూరు జిల్లా వాళ్ళు అయినా ఉద్యోగ రీత్యా ఖమ్మం జిల్లాలోనే ఎక్కువగా ఉన్నారు. నా స్కూల్ డేస్, ఫ్రెండ్స్, ఆటలు, మాటలు, పాటలు - యవ్వనంలో అడుగుపెడుతున్న రోజులు - అన్నీ అక్కడే గడిచాయి. నా స్కూల్ లో, నా వీధిలో, ఆ మాటకొస్తే ఆ పెద్ద పల్లెటూరిలో నేను చాలా మందికి తెలుసు. 

 దాదాపుగా నేను ఆడింది ఆట, పాడింది పాట. అక్కడ ప్రతివీధి, మట్టి రోడ్లు, ఇళ్ళు, బావులు కుంటలు - అన్నీ నాకు అణువణువూ సుపరిచితమే.

 మేము అద్దెకున్న ఇంట్లో మాతో పాటుగా పక్కన అద్దెకున్న అంకుల్, ఆంటీ , వాళ్ళ పసిపిల్లాడు మాతో ఫ్యామిలీ లాగా కలిసిపోయారు. 

నేను ఇంటర్ లోకి వచ్చాక అమ్మకి అక్కడికి 600 కిమీ దూరంలో ఉన్న విజయనగరం పక్కన ఒక పల్లెటూరికి ట్రాన్స్ఫర్ అయ్యింది. వార్త విన్నప్పుడు పెద్దగా ఫీల్ అవలేదు కానీ - మేము బయలుదేరే రోజు దగ్గర పడుతున్న కొద్దీ నాకు ఆ వార్త పిడుగులా తాకుతూ వచ్చింది. 

విజయనగరం వెళ్ళాక నేను చాలా రోజులు మనిషి ని కాలేదు. నా ప్రతి జ్ఞాపకం, ప్రతి ఆట, ప్రతి క్షణం వైరా తోనే ముడిపడి ఉంది. తొందరగా ఎవరితోనూ కలవలేక పోయాను. కాలేజ్ చదువు కుంటుతూ సాగింది. 

ఒక సారి ఏదో పని మీద వైరా వెళ్లాల్సి వచ్చింది. నాకు పోయిన ప్రాణం తిరిగి వచ్చింది. ఒక 20 - 25 రోజులు పైన వైరా లోనే ఉండిపోయేలా ఏర్పాట్లు చేసుకుని వెళ్లాను. 

వైరాలో వెళ్లిన వెంటనే నన్ను చాలా మంది ఆప్యాయంగా పలకరించారు. అందరూ నన్ను బానే మిస్ అయ్యారు అనుకున్నాను, ఆనందంగా ఫీల్ అయ్యాను. 

రెండు రోజులు నాలుగు అయ్యాయి, నాలుగు రోజులు వారం అయ్యాయి, వారం 15 రోజులు అయ్యింది - అందరూ ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళు ఉన్నారు. మొదటి రోజు నన్ను పలకరించిన వాళ్ళు ఇప్పుడు నన్ను చూసి నవ్వి తలతిప్పి వాళ్ళ పని వాళ్ళు చేసుకుంటున్నారు. మేము అంతకుముందు అద్దెకి ఉన్న ఇంట్లో వేరెవరో వచ్చారు. ఆ ఇల్లు మేము ఉన్నప్పుడు ఉన్నంత అందంగా నాకు అనిపించలేదు. వైరాలో ఉన్న నా చిన్న నాటి ఫ్రెండ్స్ అంతా వాళ్ళ చదువులు వాళ్ళు చదువుకుంటూ పై చదువులకి పై ఊర్లకి వెళ్ళాలి అని ప్లాన్ చేసుకుంటున్నారు.

రోజులు గడుస్తున్నకొద్దీ నాకు అర్థం అయ్యింది - నా జీవితం ఎక్కడ అయితే అదే నాకు సొంతం. వైరాలో నాకు చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు తప్ప నా వాస్తవం లేదు అని. 

రాత్రికి రాత్రి నాలో ఈ మార్పు రాలేదు కానీ ముందున్న హృదయ భారం ఆ తర్వాత లేదు. నేను తిరిగి విజయనగరం దగ్గర మేము ఉంటున్న మా పల్లెటూరికి వచ్చేశాను - నాది కాని  ఊరిని వదిలిపెట్టి, నేను సొంతం చేసుకోవాల్సిన ఊరికి.